Op het moment van bloggen bewegen heit, mem en Josan zich op tien kilometer hoogte met zo’n 900 km/u richting Nederland en is er een einde gekomen aan onze road trip door de meest zuidelijke staat van de V.S. Hoewel de 30 °C van de zeven weken ervoor verstek hebben laten gaan en de wind roet in het snorkelen gooide, kunnen we terugblikken op een geslaagde tijd. De Everglades toonden ons woeste, weidse wetlands, tientallen alligators en honderden mosquitoes, de stranden van de Keys waren lekker zacht voor onze ruggetjes, Miami showde pracht en praal, de Atlantische golven hebben ons voorzien van veel lol en enkele schaafplekken en vanuit het kristalheldere water van de Wekiwa Springs wuifden welgeteld 128 schildpadden [Vleesenbeek, 2010] onze kajaks gedag.
Met het einde van dit avontuur beginnen ook de laatste uren van mijn tijd in Tampa. Het is goed geweest, maar ook confronterend. Natuurlijk heeft het zien van de enorme global footprint van dit volk indirect een fikse hoeveelheid gevederte in mijn ecologisch verantwoorde Nederlandse achterste gestoken, maar haar gastvrijheid heeft mij overweldigd. Twee maanden lang heb ik gratis in Lois’ enorme huis mogen wonen en haar auto mogen lenen, heeft Andy me als een gids bij de hand genomen en heeft Tom me zijn fiets en Amerikaanse telefoon geleend. Twee maanden lang werd ik door Jan en alleman uitgenodigd voor een maaltijd of een dagje uit en hebben de 60+ers van de Lois’ bijbelkring me volgepropt met lekkernijen en me meegegeven wat overbleef. Twee maanden lang kwam een oud mannetje uit de kerk elke zondag naar me toe, legde zijn trillende hand op m’n schouder en vertelde me met hese stem dat hij studieboeken voor me aan het verzamelen was, om me op mijn laatste zondag hier een enorme stapel antieke readers in handen te drukken en te beloven dat als hij meer zou vinden, hij die op zou sturen.
Twee maanden lang heb ik naastenliefde gezien in haar puurste vorm. Onvoorwaardelijk, want ik had niets om terug te geven. En dat doet mij wel even achter de oren krabben, want hoe ga ik eigenlijk om met de tijd, het bezit en de spaarzame gaven die mij gegeven zijn? Boven het aanrecht hier in Lois’ huis hangt een tekst die me een flinke zet in de goede richting geeft:
“Each one shall use whatever gift he has received to serve others, faithfully administering God’s grace in its various forms”.
4 opmerkingen:
Het was inderdaad erg bijzonder, heel gaaf om mee te mogen maken!
Hallo Sjoerd,
We hebben net je moeder aan de telefoon gehad die nog steeds erg onder de indruk is van jullie geweldige road trip. Prachtig om te horen en te lezen hoe jullie het daar hebben gehad en hoe gastvrij de mensen daar zijn.
Mooie bijbeltekst ook. Iets om te onthouden.
Groeten uit Emmeloord.
Hey Sjoerd!
Mooi om te horen dat het leuk was,
hoe kan het ook anders! Veel plezier nog met JU, doe hem maar de groeten.
Tot snel, de 26e toch? And the party goes on...de 27e vier ik mijn verjaardag hahaha! Maar dan heb je vast nog een jetlag en willen al je broertjes hun grote broer weer zien! Groetjes Rolf
Wauw mooi stukje! Misschien kun je solliciteren voor een baan aan de CHE: leren reflecteren!
Tof dat de mensen daar zo gastvrij zijn!
Ben benieuwd of hetzelfde geldt voor LA..
Een reactie posten